Als ik zaterdagochtend 7 februari naar de weersverwachting kijk, zie ik tot ongeveer 13 uur, alleen maar zonneschijn. Dat zit dus goed. De terecht uitgestelde wandeling van een week geleden kan dus doorgaan met kalm weer. Met de aanbeveling in de gedachten trek ik mijn stevige schoenen aan, flesje water in de rugzak en daar gaan we. Eric en ik halen eerst nog Ina en Marinus op. Dat scheelt weer een auto. 

Als we bij Ecopark (Teulada) aangekomen zijn en ons hebben aangemeld, krijgen we nog de laatste instructies. Dan gaat de karavaan op weg naar de ‘stenen olifant’ ofwel de Montgó berg, waarvan Google maps zegt: “grillige bergtop met unieke flora en fauna”.  Ik ben benieuwd. Wij zijn er nog nooit geweest. 

Vanaf het verzamelpunt gaat het dan de berg op. Het pad is makkelijk begaanbaar, met hier en daar wat kiezels. Geen survivaltocht, maar het is dan ook een CWEK wandeling. Dan weer met deze en dan weer met die kletsend komen we bij een punt met een prachtig uitzicht. Het voorwandelteam heeft goed werk gedaan! De beloning voor de niet al te lastige klim is een geweldig zicht op Dénia, de baai en de zee tot je ver aan de horizon nog wat vage bergen en eilanden met het water ziet versmelten. Een enig “minpuntje” is dat we aan de schaduwzijde van de Berg lopen. Maar we zijn goed ingepakt en het lopen zelf genereert ook warmte. 

Vervolgens lopen we na “Het Fotomoment” weer terug richting de auto’s. En ja, de CWEK zou de CWEK niet zijn, als er niks aan Cultuur zou komen. Vlakbij de parkeerplaats is de Ermita (kluizenaarshut) van “Pare Pere” (Vader Pedro) van Dénia. De franciscaner monnik Fray Pedro Esteve vertoefde hier in de eerste helft van de zeventiende eeuw. Later werd het een heilig stukje grond. Om Pare Pere te eren werd er in de twintigste eeuw een kapel gebouwd en een zogenaamde ‘Kruisweg’  neergezet. 

Na deze laving van de geest werd het tijd om de maag tevreden te stellen. Nu ging de rit naar “Wok Javea”. Een prettig restaurant met een uitgebreid buffet en een deel waar je jouw eten kon laten wokken of grillen. All you can eat heet het dan. Met heerlijk eten en geanimeerde tafelgesprekken was dit een mooie afsluiting van deze dag. Heel veel dank aan de organisatie!

Peter Oosterhout